هميشه سعي کنين توي زندگي تون دنبال آهنگ زندگي باشين

منم و ویرانی

منم اون زنده به گور

که به هر گور روم گور به گور

منم اون رانده ز شهر

که به هر شهر روم شهر به شهر

آره، من دربدرم، خانه بدوش

روزگاری سر و سامانی بود

دل شاد و لب خندانی بود

دل من بسته به فردایی بود

ولی حالا رو لبم

گل غم کاشته شده

دوس دارم داد بزنم

کجایی کلبه من؟

شب تارم رو ببین

روزگارم رو ببین

کجائی فردای من؟

حال زارم رو ببین

انتظارم رو ببین

تا به کی داد بزنم؟

تا به فردای محال؟

پیش کی زار بزنم؟

پیش چن تا کر و لال؟

این صدا، تو گوشمه:

حالا این بهارته

روزگاری دیگر

برا تو پائیزه

روز مرگه برا تو

حالا فریاد برات غنیمته!

آره من خوب می دونم

روز مرگم میرسه

هر چقد داد بزنم:

شب تارم کجایی؟

روزگارم کجایی؟

شب تاری ندارم

روزگاری ندارم

هر چی فریاد بزنم:

حال زارم کجایی؟

انتظارم کجایی؟

حال زاری ندارم

انتظاری ندارم

کوچیک که بودم دلم میخواست بزرگ شم

حالا که بزرگ شدم دلم میخواد کوچیک شم

نمیدونم ما آدما چی از هم میخواهیم که قانع نمیشیم

همش دوس داریم بهترین چیزا رو داشته باشیم

همیشه دوست داریم ستاره آسمونمون پر نور باشه

کاش میدونستیم ستاره هایی که دور هستند کم نور نیستن

اونا فقط فاصله شون دوره ، ولی پر نورن

دوست دارم وقتی مردم ، قبرم جایی دور باشه که کسی برام اشک نریزه

چون توی دنیا هیچ کسی رو نداشتم

همه بهم خیانت کردن

قسم میخورم دیگه به کسی اعتماد نکنم

می خواهم تنها باشم

منم و اشکام

روز مرگم مبارک

تنها میروم

تنهای تنها

خدایا خسته ام .خسته ...

نامش را بر تخته عشق نوشتم
ولي او هرگز نخواند اين را

اينجا سراي دل من است
اي رهگذر سراسيمه قدم برمدار

قدم بر سرزميني نهادي که انتها ندارد
پس آهسته رو تا سر ذاتش دريابي

درين خيال است که دگر يادي ازو در دلم نيست
خدايا بگذار هر طور آسوده است آنطور بينديشد

خدايا از ملالتها به دورش بدار
چين خنده را بر لبانش بدوز

خدايا تو داني که او جنبه دفتر تربيت را داشت
ورنه هيچگاه بر او اسرارش را باز نمي کردم

خدايا تو داني که من از براي چه آنطور پاسخش دادم
من با زبان راهنمايش به او پاسخ دادم تا طمع آن را بچشد
ولي او تحمل آن پاسخ را نداشت گرچه من مدتها تحملش را داشتم

خدايا افکارش را به آينده متمرکز کن
ذهنش را از ماديات به دور بدار

من توان اثبات خويش نداشتم
خجل گشتم و تاوان پس مي دهم

خدايا تو و فقط تو داني که همه چيزش را دوست دارم
پس چگونه توانم او را فراموش کردن؟

تا به اين لحظه به معصيت آلوده نشدم
ولي دگر از امتحاناتت خسته شدم
خدايا راحتم کن که ديگر طاقت ندارم

در خواب نشانم دادي که يارم به من اعتماد ندارد
نتوانم باور کنم که اگر چنين باشد در هوشش شک کنم

خدايا سلامتش نگهدار

منبع:کپی

                                                         *تنهايم نگذار*

************************************

بمون که تنها بهونم تویی

بمون که میخوام با تو پیر شم

کاش میدونستی چقدر دوست دارم

آن قدر ساده که این آدمها بفهمند

بفهمند عشق چیشت

دارم از تو مینویسم

تو که بهونه منی

تو که دنیای منی

مگه نمیدونستی بی تو میمیرم

چشم هام به امید تو بازن

میدونی میخوام بگم چی

میخوام با صدای بلند داد بزنم

طوری بگم که همه آدما بفهمن

پس گوش کن

دوستت دارم

بی تو دنیا را نمیخوام

تا ابد پیشت میمونم

به پات پیر میشم

چون عشق منی

پسر به پدر گفت پدر
پدر گفت پدر نه
مادر گفت پسر
پسر گفت پسر نه
پسر به پدر گفت  مهربوني
پدر گفت مهربوني نه
مادر به پسر گفت  مهربوني
پسر گفت مهربوني نه

پسر به خدا گفت  مهربوني
خدا گفت صبر ...

**********************

تو را ميشناسم
آري ميشناسم
واسه همه گريه اي
اما واسه من خنده
سالهاست انتظارت را ميکشم
کاش آغازم پايانش تو بودي
اون وقت ديگه از آدما خسته نميشدم
اون وقت ديگه اين شعرا رو نميگفتم
ديگه از مرگ عاطفه ها نمي گفتم

قلب من قصه نخور 

                                  قلب من قصه نخور.....

عقب وایمیسادم و نگاه میکردم

هر وقت که همه سهمشونو میگرفتن

به هر چی که میموند راضی بودم

اگه هیچی هم سهمم نمیرسید بازم راضی بودم

اما سهم من از این دنیا فقط تنهایی بود

بازم میگم خدایا راضیم به رضای تو

نمیدونم چرا هر وقت نخل ها رو میبینم احساس غربت میکنم

دو سال کنارشون زدندگی کردم ولی هیچ وقت نتونستم بفهمم چی دارن بهم میگن

وقتی آدم سوار تاکسی میشه اگه پول نداشته باشه به راننده بده چقدر شرمنده میشه...

سعی کنین تو زندگی تون  شرمنده خدا نشین

باعث شد خودمو بهتر بشناسم

خدا رو بهتر بشناسم

خدا ابرو به گریه میندازه تا گلها بخندند ... پس اگه دیدی یه روز داری میخندی بدون یکی واسه خوشحالیت اشک میریزه